看不懂的sol哥

2026机会多多

3Obserwowane

2,2 tys.obserwujący

Feed

Zebrałem 6 umiejętności AI do handlu akcjami, przyjaznych dla inwestorów indywidualnych Kiedyś bardzo niechętnie pozwalałem maszynie dotykać moich pozycji. Od zeszłego miesiąca się to zmieniło. Nie dlatego, że stała się mądrzejsza, ale dlatego, że powierzyłem jej drobne zadania. Sprawdzanie danych, przeglądanie raportów finansowych, tłumaczenie oficjalnych komunikatów z konferencji wyników na ludzki język – te rzeczy robi szybciej i z większą cierpliwością niż ja. Ostateczne decyzje i oceny podejmuję jednak sam. 1. Stock Market Pro – sprawdzanie notowań. Wpisujesz kod, a on pokazuje ceny, historyczne wykresy K, obejmuje zarówno akcje A, jak i amerykańskie. Teraz, gdy patrzę na zmiany cen i ruchy na rynku, po prostu pytam na głos, nie muszę przełączać się między kilkoma aplikacjami. Oszczędzam czas na przełączaniu, nie na analizie – to ważne rozróżnienie. 2. Longbridge Fundamentals – przegląd raportów finansowych. Przychody, zyski, przepływy pieniężne – wyciąga kluczowe wskaźniki z kilkudziesięciu, a nawet ponad stu stron. Używam go jako pierwszego filtra, on zaznacza najważniejsze punkty, a ja potem dokładnie czytam oryginalny raport. On filtruje, ja oceniam. 3. Earnings Analysis – analiza konferencji wyników. Co naprawdę oznaczają stwierdzenia zarządu typu „zgodnie z oczekiwaniami” czy „zwiększamy inwestycje”? Potrafi powiązać wypowiedzi z danymi finansowymi i rozłożyć oficjalne frazesy na czynniki pierwsze. Moje doświadczenie mówi, że tłumaczy dosłownie, ale nie oddaje tonu. Na konferencji jedno zdanie o lekkim nacisku może być ważniejsze niż trzy strony ostrzeżeń o ryzyku. 4. DCF Valuation – wycena. Często słyszę, że akcja jest droga lub tania, a jak to policzyć? To dyskontowanie przepływów pieniężnych. Wprowadzasz założenia dotyczące przyszłego wzrostu i stopy dyskontowej, a on podaje wynik. Trzeba jasno powiedzieć, że zmiana założeń zmienia wynik. Pokazuje, jak powstaje wycena, ale nie mówi, ile akcja powinna kosztować. Używaj tego jako miarki, nie ceny. 5. Diversification – analiza struktury portfela. Jeśli masz dużo akcji, niech sprawdzi koncentrację branżową, czy przypadkiem nie jesteś nieświadomie zbyt mocno zaangażowany w jeden sektor. Robię to raz w miesiącu, to jak badanie kontrolne. Jeśli wyjdzie problem, czy zmienisz, to inna sprawa, najpierw trzeba to zobaczyć. 6. ARTi – łączy poprzednie narzędzia. Pierwsze pięć zajmuje się poszczególnymi etapami, a ten porządkuje informacje, analizuje wielowymiarowo, pomaga w badaniach i podsumowaniach, zapisuje logikę decyzji, żeby później można było wrócić i zobaczyć, dlaczego wtedy tak myślałem. Dla tych, którzy nie chcą konfigurować każdego narzędzia osobno. W gruncie rzeczy to narzędzie do procesów, nie do podejmowania decyzji – to zdanie pasuje do każdego z tych skillów. Wszystkie sześć nadal używam, mają jasno podzielone zadania. Maszyna zajmuje się wykonaniem, ja decyduję.

Elon Musk udzielił wywiadu dla CCTV, w którym omówił kilka kierunków na przyszłość…… Zalecam zagubionym braciom wielokrotne oglądanie. 26 minut, 20 tematów, od Pekinu do Marsa. Niedawno CEO Tesli, Elon Musk, udzielił wyłącznego wywiadu dla CMG. Przed kamerą ten „szalony inżynier” rzadko rezygnuje ze swoich żartów i poważnie mówił o Chinach, AI, robotach i kolejnych etapach rozwoju cywilizacji ludzkiej. Podsumowałem kluczowe punkty Muska: 1. O Chinach Chiny mają niezwykle silne zdolności produkcyjne, „tak było przez ostatnie dwa-trzy tysiące lat”; magia fabryki Tesli w Szanghaju polega na tym, że chiński zespół jest „pełen talentu, pracowity i godny zaufania”, a jakość i efektywność są doskonałe. Chiny to „wspaniały kraj”, zachęcający ludzi z całego świata do osobistego doświadczenia; żadne słowa nie oddadzą dokładnie wspaniałości Chin. 2. O autonomicznej jeździe Cybercab działa komercyjnie w Teksasie, wkrótce rozszerzy działalność na Florydę, Nevadę i inne stany, a przewiduje się, że w połowie przyszłego roku rozpocznie działalność komercyjną w Kalifornii. Nie ma kierownicy, pedałów, lusterek bocznych ani wstecznych – taki projekt ma na celu ciągłą ewolucję estetyki ulic. 3. O dużych modelach AI Obecne modele AI aktualizują się co miesiąc lub dwa. Grok 4.7 jest gorszy od niedawno wydanego Opus 5.5; xAI działa dopiero od 3 lat, może do 2027 roku dogoni mainstream. Anthropic sprawił, że AI jest dobra w inżynierii oprogramowania, ale „nikt jeszcze nie sprawił, by AI była dobra w inżynierii rzeczywistego świata”. Na przykład trening na rzeczywistych danych inżynieryjnych SpaceX i Tesli może być szansą dla Grok na wyprzedzenie i przełamanie ograniczeń danych AGI. Chińskie modele AI radzą sobie świetnie, nawet przy ograniczonej mocy obliczeniowej, „wydajność na jednostkę mocy obliczeniowej jest absolutnie najlepsza na świecie”; Chiny mogą w ciągu 2–3 lat rozwiązać ograniczenia mocy obliczeniowej dzięki litografii i produkcji chipów, co może nastąpić szybciej niż większość się spodziewa. W tym roku produkcja energii elektrycznej w Chinach przekroczyła sumę USA, Europy i Indii; jeśli intensywność energii na jednostkę PKB zrówna się z USA, produkcja energii będzie 3-4 razy większa niż w USA. Bezpieczeństwo AI nie może opierać się na regulacjach jednego kraju; należy powołać komitet ds. bezpieczeństwa, który będzie sprawiedliwy dla AI produkowanej w każdym kraju. 4. O robotach humanoidalnych Roboty mają naturalnie szybszą reakcję niż ludzie (ludzie są ograniczeni biologicznie, roboty mogą ulepszać siłowniki, sensory, częstotliwość klatek kamer i moc obliczeniową AI). Ludzie dorastają około 20 lat, potem około 20 lat przechodzą na emeryturę, mają około 40 lat produktywności, pracują faktycznie 40–50 godzin tygodniowo; roboty mogą pracować 168 godzin tygodniowo bez przerwy, mają staż od urodzenia i nigdy nie przechodzą na emeryturę. Zawody robotów (boks, zapasy, parkour, gimnastyka) są zarówno rozrywką, jak i pokazem postępów robotów humanoidalnych; w przyszłości robotów będzie bardzo dużo. Przewiduje się, że w ciągu nie więcej niż 10 lat liczba robotów humanoidalnych przekroczy 1 miliard; za 15 lat może osiągnąć 10 miliardów. 5. O erze obfitości i przyszłym życiu Możliwe, że każdy będzie miał swojego robota towarzysza (podobnego do C-3PO / R2-D2 ze „Star Wars”), który będzie opiekował się starszymi, pilnował dzieci, pełnił rolę spersonalizowanego mentora i wykonywał wszelkie możliwe prace; jedna osoba może zarządzać setkami lub tysiącami robotów fizycznych i cyfrowych. Pojawi się „powszechny wysoki dochód”, a nawet „pieniądze mogą przestać mieć znaczenie”. Gdy produkcja dóbr i usług znacznie przewyższy zdolności konsumpcyjne ludzi, nastąpi „era obfitości”. Roboty nie będą gromadzone przez nieliczne giganty, będą „zaspokajać ludzkie potrzeby” aż do braku zajęć, a nawet zaczną służyć same sobie. Należy unikać samozadowolenia z 10% złych wyników i poważnie traktować bezpieczeństwo AI. 6. O kosmosie i wieloplanetarności Najważniejszą dziedziną współpracy kosmicznej jest ścisła koordynacja orbit podczas wystrzeliwania satelitów przez USA i Chiny, aby uniknąć kolizji. Podstawowym przełomem w wieloplanetarności życia jest „kompletne i szybkie ponowne użycie” rakiet. Program Starship planuje na koniec przyszłego miesiąca użyć „pałeczek” do przechwycenia statku kosmicznego, a pod koniec roku lub na początku następnego ponownie go wystrzelić. Po zbudowaniu samorozwijających się miast na Księżycu/Marsie przewidywana długość życia znacznie się wydłuży. Życie nie może polegać tylko na rozwiązywaniu kolejnych problemów, musi dawać powód do porannego budzenia się z ekscytacją i oczekiwaniem na przyszłość—. 7. O Neuralink Neuralink ma na celu rozwiązanie „ograniczeń przepustowości” u ludzi. Obecnie szczytowa przepustowość komunikacji u ludzi to około 100 bitów/sekundę, a przepustowość wejścia wzrokowego to 1–kilka megabitów/sekundę; podczas gdy komputery komunikują się z prędkością terabitów/sekundę. Musimy zwiększyć prędkość komunikacji ludzi, aby osiągnąć zgodność człowiek-maszyna; w przeciwnym razie „dla AI, które operuje na terabitach na sekundę, rozmowa z człowiekiem jest jak rozmowa z drzewem”. 8. O edukacji i młodych ludziach Zalecenia edukacyjne: być jak najszerszym — sztuka i nauka, inżynieria, szeroka wiedza ogólna. Kluczową umiejętnością jest „zadawanie pytań”: szeroka wiedza pozwala lepiej wyrażać życzenia robotom (czyli inżynieria promptów); przyszłe AI będzie pragnęło usłyszeć każde żądanie i natychmiast je spełnić.

100 podstawowych zasad bankowości, przydatnych do oszczędzania, wypłacania i zarządzania finansami. 1. System ubezpieczenia depozytów chroni do 500 000. W tym samym banku, jeśli masz depozyt do 500 000, a bank upadnie, państwo cię odszkoduje. Część powyżej 500 000 nie jest gwarantowana. 2. Duże certyfikaty depozytowe mają wyższe oprocentowanie niż zwykłe lokaty terminowe. Minimalna kwota to zwykle 200 000, ale odsetki są znacznie wyższe. 3. Wcześniejsze wycofanie lokaty terminowej powoduje naliczenie odsetek według stawki dla rachunku bieżącego. Jeśli wpłaciłeś na 3 lata, ale wypłaciłeś po roku, pierwszy rok jest bez odsetek. 4. Rozdzielaj oszczędności na kilka banków. Część powyżej 500 000 nie trzymaj w jednym banku. 5. Automatyczne odnawianie lokaty nie zawsze się opłaca. Po terminie automatyczne odnowienie może mieć niższe oprocentowanie niż nowa lokata. 6. Przy wpłacie pamiętaj o papierowym potwierdzeniu lub elektronicznym dowodzie. Zrzut ekranu z bankowości mobilnej nie jest oficjalnym dowodem. 7. Oprocentowanie depozytów można negocjować. Przy dużych kwotach, zwłaszcza powyżej kilku milionów, można rozmawiać z bankiem o lepszej stawce. 8. Małe i średnie banki zwykle oferują wyższe oprocentowanie niż duże banki. Sprawdź jednak, czy mają znak ubezpieczenia depozytów. 9. Lokaty strukturyzowane to nie zwykłe depozyty. Są powiązane z instrumentami pochodnymi, zyski są zmienne i mogą być straty. 10. Przy oszczędzaniu nie patrz tylko na oprocentowanie, ale też na okres lokaty. Jeśli nie potrzebujesz pieniędzy przez 3 lata, nie trzymaj ich na rachunku bieżącym. 11. Nie zapomnij o terminie zakończenia lokaty. Po terminie, jeśli nie wypłacisz, nadwyżka oprocentowana jest według stawki rachunku bieżącego. 12. Można uzyskać zaświadczenie o depozycie. Przydaje się przy wyjeździe za granicę, kredycie lub wizie. 13. Nieaktywne konta są usuwane. Karty nieużywane przez długi czas mogą mieć ograniczone transakcje lub być zamknięte. 14. Jedna osoba może mieć tylko jedno konto pierwszego typu w jednym banku. Pozostałe to konta drugiego i trzeciego typu. 15. Konta drugiego typu mają limity. Dzienny limit transakcji to zwykle 10 000, roczny do 200 000. 16. Przy dużych wypłatach wymagana jest rezerwacja. Powyżej 50 000 trzeba zgłosić dzień wcześniej w banku. 17. Wypłaty z bankomatu mają limity. Zwykle dzienny limit to 20 000, różni się w zależności od banku. 18. Wypłaty z bankomatów innych banków mogą być obciążone opłatą. Niektóre banki oferują kilka darmowych wypłat miesięcznie. 19. Wypłaty w innym mieście mogą być płatne. Jeśli karta jest wydana w innym miejscu niż wypłata, może być pobrana opłata. 20. Przed wypłatą sprawdź, czy bankomat nie ma podejrzanych urządzeń. Sprawdź czy wlot karty nie jest zmodyfikowany i czy klawiatura nie jest zakryta. 21. Podczas wpisywania PIN-u zasłoń ręką. Nie wiadomo, czy nie ma kamer. 22. Po wypłacie nie licz pieniędzy na miejscu. Ktoś może cię obserwować. 23. Jeśli karta zostanie zatrzymana przez bankomat, nie panikuj. Zadzwoń do banku i odbierz ją osobiście z oddziału z dowodem tożsamości. 24. Po wypłacie policz pieniądze od razu. Po odejściu od okienka bank nie uzna reklamacji. 25. Fałszywe banknoty zgłaszaj od razu. Po opuszczeniu okienka bank nie ponosi odpowiedzialności. 26. Uszkodzone banknoty można wymienić. Bank wymienia banknoty z ubytkami lub uszkodzeniami zgodnie ze standardami. 27. Monety i drobne banknoty można wpłacać. Bank nie może odmówić przyjęcia. 28. Przy dużych wypłatach bank pyta o cel transakcji. To wymóg przeciwdziałania praniu pieniędzy. 29. Nie wypłacaj pieniędzy dla innych, zwłaszcza nieznajomych. Możesz nieświadomie uczestniczyć w praniu pieniędzy. 30. Nie wyrzucaj potwierdzeń wypłat. Zawierają twoje dane. 31. Przed przelewem sprawdź numer konta i nazwisko odbiorcy. Błąd w danych utrudnia odzyskanie pieniędzy. 32. Wybierz odpowiedni czas księgowania: natychmiastowe, zwykłe lub następnego dnia. Przelewu natychmiastowego nie da się cofnąć. 33. Duże przelewy wymagają tokena lub klucza sprzętowego. SMS-y nie są wystarczająco bezpieczne. 34. Nie przelewaj pieniędzy nieznajomym, bez względu na powód. 35. Nie skanuj kodów QR od nieznajomych. To może być kod płatności, który natychmiast wyśle twoje pieniądze. 36. Nie klikaj linków w SMS-ach. Bank nie prosi o podanie hasła przez link w wiadomości. 37. Limit przelewów można zmienić. Jeśli uważasz, że jest za niski, idź do oddziału i poproś o podwyższenie. 38. Przelewy międzybankowe mogą być płatne. Przelewy przez bankowość mobilną zwykle są darmowe, w oddziale mogą pobierać opłaty. 39. Przelewy zagraniczne wymagają zgłoszenia. Kontrola walutowa ogranicza dowolność przelewów. 40. Zachowuj potwierdzenia przelewów. Są dowodem w przypadku sporów. 41. Nie wykonuj przelewów dla innych. Możesz być częścią łańcucha prania pieniędzy. 42. Bądź ostrożny przy przelewach w nocy. Oszuści często działają późno w nocy. 43. Nie korzystaj z publicznego WiFi do przelewów. Twoje dane mogą zostać przechwycone. 44. Przed przelewem zadzwoń i potwierdź dane odbiorcy. Jeśli mówi, że zmienił numer, zadzwoń na stary numer, by zweryfikować. 45. Jeśli zostałeś oszukany, natychmiast zadzwoń do banku. Im szybciej, tym większa szansa na odzyskanie pieniędzy. 46. Karta pierwszego typu ma najwięcej funkcji. Karty drugiego i trzeciego typu mają ograniczenia. 47. Jedna osoba może mieć tylko jedną kartę pierwszego typu w jednym banku. 48. Nie pożyczaj swojej karty bankowej innym. Jeśli coś się stanie, odpowiadasz ty. 49. Nie sprzedawaj kart bankowych. To przestępstwo, pomocnictwo w przestępstwie. 50. Jeśli zgubisz kartę, natychmiast ją zastrzeż. Zadzwoń do banku, nawet ustne zastrzeżenie jest skuteczne. 51. Po zastrzeżeniu karty do ponownego wydania potrzebny jest dowód tożsamości. Tymczasowy dowód też jest akceptowany. 52. Nie ustawiaj PIN-u jako daty urodzenia. Jest łatwy do odgadnięcia. 53. Nie podawaj PIN-u nikomu, nawet pracownikom banku. 54. Nie trzymaj karty i dowodu osobistego razem. Jeśli zgubisz oba, kłopoty są większe. 55. Karty nieużywane przez długi czas warto zamknąć. Mogą naliczać opłaty za prowadzenie konta lub roczne. 56. Jedna osoba może mieć zwolnienie z opłaty za małe konto w jednym banku. Trzeba złożyć wniosek w oddziale. 57. Karty mają termin ważności. Po upływie trzeba je wymienić. 58. Karty z chipem są bezpieczniejsze niż z paskiem magnetycznym. Pasek łatwo skopiować. 59. Nie pokazuj w internecie danych swojej karty. Numer, data ważności, CVV nie mogą być ujawniane. 60. Karta kredytowa różni się od debetowej. Kredytowa to pożyczka, debetowa to twoje pieniądze. 61. Produkty inwestycyjne nie gwarantują kapitału. Poza depozytami, wszystkie niosą ryzyko. 62. Stopa zwrotu nie jest gwarantowana. Pokazywana stopa to najlepszy scenariusz, nie pewnik. 63. Sprawdź poziom ryzyka. Od R1 do R5, im wyższa liczba, tym większe ryzyko. 64. Nie patrz tylko na zysk, zwróć uwagę na ryzyko. Wysoki zysk oznacza wysokie ryzyko. 65. Produkty inwestycyjne mają okres zamknięcia. W tym czasie nie można wypłacić środków. 66. Inwestycje to nie depozyty. Jeśli bank upadnie, inwestycje nie są chronione. 67. Fundusze inwestycyjne to nie depozyty. Możesz stracić kapitał. 68. Ubezpieczenia to nie depozyty. Kupujesz ochronę, nie zysk. 69. Nie daj się zwieść słowu „bank”. Produkty inwestycyjne sprzedawane przez bank niekoniecznie są jego własne. 70. Sprawdź, kto jest emitentem produktu. Bank czy pośrednik. 71. Nie inwestuj wszystkich pieniędzy. Zostaw część na rachunku bieżącym na nagłe wydatki. 72. Dywersyfikuj inwestycje. Nie wkładaj wszystkich jajek do jednego koszyka. 73. Nie kupuj produktów, których nie rozumiesz. 74. Nie kupuj tylko dlatego, że poleca doradca. On ma cele sprzedażowe, ty ryzykujesz kapitał. 75. Przed zakupem dowiedz się: czy można wypłacić wcześniej, jakie są opłaty, co się stanie w przypadku straty. 76. Przy kredytach patrz na roczną stopę procentową, nie miesięczną. Miesięczna razy 12 to rzeczywisty koszt. 77. Raty równe i malejące różnią się. Raty równe są stałe, malejące na początku wyższe. 78. Wcześniejsza spłata może wiązać się z karą umowną. Sprawdź umowę. 79. Kredyt hipoteczny to najtańsze pieniądze dla przeciętnego człowieka. Nie spłacaj wcześniej, chyba że masz nadmiar gotówki. 80. Nie klikaj bezmyślnie przy kredytach. Każde kliknięcie to zapytanie w BIK. 81. Nie dawaj poręczeń. Jeśli dłużnik ucieknie, dług spada na ciebie. 82. Rzeczywista stopa procentowa kart kredytowych jest wyższa niż się wydaje. Opłaty są niskie, ale rocznie to sporo. 83. Nie korzystaj często z minimalnej spłaty. Odsetki naliczane są od dnia zakupu. 84. Opóźnienia w spłacie karty wpływają na historię kredytową. Rekordy przechowywane są 5 lat. 85. Możesz sam sprawdzić historię kredytową. Dwa razy w roku bezpłatnie w Biurze Informacji Kredytowej. 86. Bank nie dzwoni, by pytać o hasło. To oszuści. 87. Bank nie każe przelewać pieniędzy na „bezpieczne konto”. Takiego konta nie ma. 88. Bank nie wysyła linków SMS do aktualizacji. To phishing. 89. Bank nie prosi o udostępnianie ekranu. Udostępniając ekran, ujawniasz hasła. 90. Bank nie każe pobierać nieznanych aplikacji. Mogą to być trojany. 91. Nie wierz w wysokie oprocentowanie inwestycji. Ty patrzysz na zysk, oni na twój kapitał. 92. Nie ufaj produktom polecanym prywatnie przez pracowników banku. Mogą to być nielegalne transakcje. 93. Nie pomagaj w wypłatach i przelewach dla innych. Możesz być częścią prania pieniędzy. 94. Nie wynajmuj ani nie pożyczaj kart bankowych. To pomocnictwo w przestępstwie, grozi więzienie. 95. Jeśli zostałeś oszukany, natychmiast zgłoś na policję i zadzwoń do banku. Im szybciej, tym większa szansa na odzyskanie pieniędzy. 96. Bank nie obsługuje dużych transakcji po godzinie 16. Jeśli masz sprawę, załatwiaj ją rano. 97. Bank pracuje w weekendy, ale zakres usług jest ograniczony. Usługi dla firm w weekendy nie są dostępne. 98. Bank może działać przez pełnomocnika, ale potrzebne jest pełnomocnictwo. Jeśli pomagasz rodzinie, zabierz upoważnienie. 99. Na skargi do banku dzwoń pod 12378. To numer Komisji Nadzoru Finansowego, skuteczniejszy niż infolinia banku. 100. Trzymaj pieniądze w banku dla bezpieczeństwa. Ale jeśli chcesz, by pieniądze pracowały, inwestuj w S&P 500 i Nasdaq 100 – to najpewniejsza droga do zmiany swojego losu dla zwykłych ludzi.

Dzieci pochodzące z przeciętnych rodzin mają w pierwszej połowie życia jeden główny cel — gromadzenie własnego kapitału na przetrwanie. Nie marnuj zbyt wcześnie energii na miłość, prestiż, emocje i nieskuteczne kontakty społeczne. Dla dzieci z przeciętnych rodzin najważniejsze jest jak najszybsze zrozumienie głównego celu swojego życia. Musisz wiedzieć, że najważniejszą rzeczą w pierwszej połowie życia nie jest przeżycie burzliwego romansu, nie jest to, by wszyscy cię szanowali, ani utrzymywanie pozorów godnego życia, a tym bardziej nie jest to marnowanie dużej ilości czasu i energii na emocje i nieskuteczne kontakty społeczne. To, co naprawdę powinieneś robić, to jeden jedyny prawdziwy cel życia — gromadzenie własnego kapitału na przetrwanie. Czym jest kapitał na przetrwanie? Mówiąc prosto, to coś, co pozwoli ci przetrwać nawet w przypadku utraty pracy, choroby, problemów małżeńskich czy poważnych kłopotów finansowych, bez natychmiastowego upadku na dno. Na przykład twoje umiejętności, wykształcenie, wiedza specjalistyczna, doświadczenie zawodowe, zdolność zarabiania pieniędzy, oszczędności, zgromadzone aktywa, wartościowe kontakty itp. Najważniejsze jest też to, że masz zdolność, by zacząć od nowa w tym społeczeństwie. To właśnie te rzeczy dają prawdziwą pewność siebie dziecku z przeciętnej rodziny. Największa różnica między dziećmi z przeciętnych rodzin a tymi z uprzywilejowanych rodzin jest taka, że nie masz nic do odziedziczenia po swojej rodzinie. Nie masz dużego majątku, nie masz silnej sieci kontaktów, twoi rodzice nie mają też środków, by w każdej chwili pomóc ci kwotą kilku milionów. Większość rzeczy w twoim życiu musisz wypracować sam krok po kroku. Dlatego twoje zadanie życiowe od samego początku różni się od zadań dzieci z bogatych rodzin. Dzieci z dobrych rodzin od urodzenia korzystają z kapitału zgromadzonego przez rodzinę. Ich zadaniem życiowym może być po prostu dobre życie, dziedziczenie majątku i cieszenie się życiem. A dzieci z przeciętnych rodzin? Najważniejszym zadaniem w pierwszej połowie życia jest najpierw zgromadzenie swojego pierwszego kapitału. Innymi słowy, podczas gdy inni mogą cieszyć się życiem w pierwszej połowie życia, ty musisz najpierw zbudować swoje życie. To jest też błąd, który często popełniają dzieci z przeciętnych rodzin. Dzięki rozwojowi informacji, wszystko można zobaczyć w krótkich filmikach i innych kanałach. Wiele osób z gorszym pochodzeniem widzi cudowne życie innych i bardzo im tego zazdrości, więc zbyt wcześnie zaczynają dążyć do rzeczy z drugiej połowy życia. Gdy nie mają jeszcze stabilnych dochodów i niewiele pieniędzy, bardzo dbają o prestiż i dążą do wysokich wydatków. Gdy nie zgromadzili jeszcze żadnych aktywów, poświęcają dużo czasu na komplikacje uczuciowe i różne nieskuteczne kontakty społeczne. Ich życie wygląda na pełne wrażeń, ale po kilku latach zostaje tylko bałagan. Pensje nie rosną, umiejętności się nie rozwijają, oszczędności nie rosną, a aktywa są zerowe. Jedyną rzeczą, która rośnie, jest wiek. To jest najgorsze dla zwykłych ludzi — nie dlatego, że się nie starają, wręcz przeciwnie, często starają się bardziej niż inni, ale ich wysiłki idą w złym kierunku i nie prowadzą do prawdziwego gromadzenia kapitału. Najcenniejszą rzeczą dla młodych ludzi nie są pieniądze, lecz czas. Pieniądze można zarobić ponownie; pracę można znaleźć na nowo; biznes można zacząć od nowa. Ale czas, który minął, nigdy nie wróci. Dlatego osoby z przeciętnych rodzin w młodości powinny poświęcić cały swój czas i energię na działania, które mogą przynieść długoterminowe korzyści. Co to są działania przynoszące długoterminowe korzyści? Na przykład nauka naprawdę przydatnych umiejętności, wybór pracy pozwalającej zdobywać doświadczenie, rozwijanie zdolności zarabiania, oszczędzanie pieniędzy, budowanie wpływów, tworzenie wartościowych kontaktów i wiarygodności. To są rzeczy powolne, wymagające długotrwałego zaangażowania. Nie zobaczysz efektów od razu, ale po 5, 10 latach zauważysz, że stały się twoją największą ochroną. A rzeczy, które nie są gromadzone, nawet jeśli poświęcisz na nie dużo czasu i pieniędzy, znikną bez śladu wraz z upływem czasu. Codziennie grasz w gry, jesteś w tym świetny, ale za 10 lat nikt już w nie nie gra i nie przyniosą ci niczego; Codziennie oglądasz seriale, czytasz wiadomości, ale za 10 lat to nie będzie miało dla ciebie żadnego znaczenia; Codziennie spotykasz się z przyjaciółmi z niskiego poziomu społecznego, ale oni nie przynoszą ci żadnych okazji; Masz burzliwy związek, który trwał kilka lat i bolał, ale po 10 latach zostaje tylko wspomnienie, bez żadnego znaczenia. Ale jeśli 10 lat temu nauczyłeś się jakiejś umiejętności, odłożyłeś pieniądze, wszedłeś do nowej branży lub zacząłeś dodatkową działalność, te rzeczy wpłyną na całe twoje życie i zwiększą prawdziwą wartość i wsparcie twojego życia. Więc gdzie trzymasz zaoszczędzone pieniądze, decyduje o tym, czy się rozwijasz, czy stoisz w miejscu. S&P 500 to pięćset najlepszych amerykańskich firm. Kupując udział, kupujesz kawałek zysków tych pięciuset firm zaoszczędzonymi pieniędzmi. One zatrudniają ludzi na całym świecie, ustalają ceny, pobierają pieniądze, zyski wracają do indeksu, a indeks trafia na twoje konto. Godziny, w których nie pracujesz, one pracują dla ciebie. To jest drugi poziom dźwigni dostępny dla zwykłych ludzi. Pierwszy poziom to twój własny czas, drugi to twoje zaoszczędzone pieniądze. To jest ta sama zasada, o której słyszałeś wcześniej. Tylko wysiłek, który prowadzi do gromadzenia, przetrwa selekcję. S&P 500 co roku się zmienia — firmy, które odstają, są usuwane, a nowe dodawane. Nie musisz sam oceniać, która wygra, ten mechanizm robi to za ciebie. Jeśli wytrzymasz wystarczająco długo, stanie się to twoim najcenniejszym aktywem. Dlatego dla zwykłych ludzi najważniejsze nie jest, by każdy dzień był pełen wrażeń i hałasu, ale by każdy dzień zostawiał po sobie coś wartościowego. Dziecko z przeciętnej rodziny w pierwszej połowie życia powinno przede wszystkim budować swój kapitał na przetrwanie. Nie musisz udowadniać, jak bardzo jesteś szczęśliwy, jak godnie żyjesz, ile znasz osób czy jak bardzo potrafisz cieszyć się życiem. Twoim prawdziwym celem jest przejście od osoby bez kapitału do osoby posiadającej kapitał, wykorzystując najlepsze 10, 20 lat na zgromadzenie swojego pierwotnego kapitału. Gdy już masz kapitał na przetrwanie, możesz zacząć mówić o miłości, życiu, marzeniach i wolności — wtedy spotkasz więcej pięknych ludzi i rzeczy.

Zarabianie pieniędzy to w gruncie rzeczy gra o pieniądze 01 Bracia, czy macie takie momenty frustracji? Codziennie wstajesz wcześnie, wracasz późno, tłoczysz się w metrze, zarwiesz noc, szef cię zgania, klient cię krytykuje, a na koniec miesiąca po opłaceniu czynszu i odliczeniu kosztów jedzenia i innych potrzeb, w portfelu masz mniej niż na twarzy. Oszczędzasz na wszystkim, nawet na herbacie z mlekiem, a patrząc na ceny nieruchomości, myślisz, że nawet w następnym życiu nie będziesz mógł kupić mieszkania. Ale z drugiej strony są ludzie, którzy wydają się nic nie robić, codziennie piją herbatę, rozmawiają i grają w golfa, a pieniądze jakby same wpadały do ich kieszeni. Zastanawiasz się: dlaczego? Odpowiedź jest bardzo prosta: zarabianie pieniędzy nigdy nie polegało na ciężkiej pracy, to w gruncie rzeczy gra o pieniądze. Pieniądze nigdy nie są „zarabiane”, są „zagarnięte”. Nie zrozumcie mnie źle, nie namawiam do przestępstw. Tutaj „zagarnięcie” oznacza posiadanie i kontrolę nad zasobami oraz ich dystrybucją. Dlaczego starożytni cesarze mieli pieniądze? Bo „cały świat jest ich ziemią”, cała ziemia i ludzie należeli do nich, mogli swobodnie pobierać podatki, co wystarczało na utrzymanie pałaców. To była pierwotna monopolizacja. Dlaczego w dawnych dynastiach monopol na sól i żelazo był tak pilnie strzeżony? Bo każdy musiał jeść sól, a do uprawy ziemi potrzebne było żelazo. Kto kontrolował te dwa surowce, miał władzę nad cenami. To nie było zarabianie pieniędzy, to było drukowanie pieniędzy. Od starożytności do dziś logika zarabiania się nie zmieniła: kto kontroluje rzadkie zasoby, ten kontroluje podział bogactwa. Możesz uprawiać ziemię najlepiej jak potrafisz, ale cena zboża jest ustalana przez rynek, przez tych, którzy je magazynują i sprzedają. Całoroczna ciężka praca nie przyniesie tyle, co jeden handel zbożem. To jest siła kapitału. Jaka jest istota kapitału? To pieniądze, które generują więcej pieniędzy, to siła do mobilizacji zasobów, monopolizacji kanałów i ustalania reguł. W 2026 roku „monopol na sól i żelazo” społeczeństwa przybrał nową formę: nazywa się „platformą” lub „systemem”. Wiele osób myśli, że prowadząc taksówkę online pracują na siebie, ale to nieprawda, pracują dla platformy. Platforma monopolizuje klientów i ustala zasady prowizji – im więcej jeździsz, tym więcej platforma zarabia. Wielu myśli, że prowadząc sklep na platformie e-commerce, prowadzą własny biznes, ale to też nieprawda. Płacisz platformie czynsz, opłaty za ruch, promocję, prowizje – na końcu okazuje się, że po całym roku pracy większość zysków trafia do platformy. Platforma to nowoczesny „monopolista soli i żelaza”, buduje system, w którym każdy, kto chce zarabiać, musi najpierw zapłacić opłatę przejściową. To monopol systemowy, jeszcze bardziej bezwzględny niż dawny monopol na sól i żelazo, bo jest wszędzie, przenika każdy aspekt twojego życia. 02 Czy zwykli ludzie muszą więc być wyzyskiwani? Nie do końca. Kluczem jest nauczyć się korzystać z „dźwigni”. Archimedes powiedział: „Dajcie mi punkt podparcia, a poruszę Ziemię”. Zarabianie jest podobne – musisz znaleźć swoją dźwignię. Co to jest dźwignia? Praca jest dźwignią, kapitał jest dźwignią, kod jest dźwignią, a ruch (traffic) to największa dźwignia. Na przykład prowadzisz małą restaurację, sam gotujesz i obsługujesz, obsługujesz kilkadziesiąt osób dziennie – to działalność jednoosobowa, bez dźwigni. Ale jeśli tworzysz sieć franczyzową, gdzie inni inwestują i pracują za ciebie, a ty pobierasz opłaty franczyzowe i zarządzasz – to korzystanie z cudzych pieniędzy i pracy, czyli dźwignia. Albo piszesz kod i tworzysz oprogramowanie – koszt stworzenia dla jednej osoby jest wysoki, ale dla miliona użytkowników koszt marginalny jest prawie zerowy – to też dźwignia. Ruch to dziś największa dźwignia. Masz konto z milionami obserwujących, wystarczy, że wrzucisz reklamę, a to jest warte roczną pensję przeciętnego człowieka. Dlaczego? Bo przez ruch powiększasz swój wpływ milion razy. To jest siła IP. Ty, twoje imię, twarz, poglądy – gdy stajesz się IP, stajesz się aktywem, które można nieograniczenie kopiować i powiększać. Ale dźwignia nie jest dla każdego. Musisz mieć „tło” albo „bilet wstępu”. W starożytności, by zostać urzędnikiem, potrzebowałeś rodzinnych koneksji i rekomendacji. Trudno było wyjść z biedy, bo zasoby edukacyjne i kontakty były monopolizowane przez arystokrację. Dziś jest podobnie – by korzystać z kapitałowej dźwigni, potrzebujesz kapitału początkowego. By korzystać z dźwigni ruchu, musisz mieć zdolności tworzenia treści lub kapitał na promocję. Zwykły człowiek bez tła, zasobów i kapitału, który chce szybko zarobić bez wkładu, najczęściej zostaje wykorzystany. Więc gra o pieniądze od urodzenia dzieli ludzi na różne kategorie. Niektórzy rodzą się w Rzymie, mają kilka mieszkań i mogą żyć z czynszu całe życie. Inni rodzą się w błocie, a rodzina sprzedaje wszystko, by dać im edukację. Zdobywają dobre wykształcenie, ale ich punkt końcowy to czyjś punkt startowy. Zarabiają tysiąc miesięcznie, po odliczeniu czynszu i kosztów życia zostaje im trzy tysiące. Czasem ciężka praca wobec kapitału to po prostu żart. 03 Czy to znaczy, że zwykli ludzie nie mają szans i muszą się poddać? Oczywiście, że nie. Ta gra jest niesprawiedliwa, ale to wciąż gra – a gra ma zasady, zasady mają luki, a luki dają szansę na przełamanie. Więc poznaj rzeczywistość, nie oszukuj się „ciężką pracą”. Nawet jeśli bardzo się starasz, nie pokonasz algorytmu dostaw. Nawet jeśli ciężko pracujesz fizycznie, nie staniesz się najbogatszy. Musisz się zatrzymać i zastanowić, jakie masz karty i jaką dźwignię możesz wykorzystać. Jeśli nie masz nic, masz przynajmniej czas i uwagę. Jeśli spędzasz czas na przeglądaniu krótkich filmów, jesteś ruchem platformy, czyjąś dźwignią. Jeśli poświęcasz czas na naukę umiejętności, napisanie artykułu czy nagranie filmu, budujesz swoją dźwignię. Musisz mieć też myślenie produkcyjne. Co to znaczy? To ile wartości potrafisz stworzyć. Jeśli tworzysz wartość 10 000 miesięcznie, a szef płaci ci 5 000, on zarabia 5 000. Chcesz zarabiać więcej? Albo zwiększ swoją zdolność tworzenia wartości do 100 000 miesięcznie, a szef płaci ci 50 000, albo odchodzisz od szefa i sam tworzysz wartość na rynku, zatrzymując całą kwotę dla siebie. Najlepsi potrafią zorganizować ludzi i zbudować system, który działa automatycznie, a oni pobierają prowizję. To jest skok od „pracownika” do „budowniczego systemu”. Ostatecznie gra o pieniądze to gra o świadomość. Jeśli jej nie masz, jesteś tylko pionkiem reguł. Jeśli ją masz, możesz wykorzystać reguły, a nawet je zmieniać. W starożytności istniał podział na „uczniów, rolników, rzemieślników i kupców”, a kupcy byli na końcu. Dlaczego? Bo władcy wiedzieli, że kupcy są zbyt sprytni, potrafią grać w grę o pieniądze i zamieniać cudze pieniądze na swoje. Dlatego ich tłamszono. Ale czy udało się ich powstrzymać? Nie. Spójrz na wielkich kupców, jak Lü Buwei, Shen Wansan, Hu Xueyan – wszyscy byli bogaci jak państwa. Na czym polegał ich sukces? Na zrozumieniu gry o pieniądze. Dziś ty masz ten sam wybór. Możesz dalej pracować na etacie, dostawać stałą pensję i żyć spokojnie. Możesz też zrozumieć tę grę, zbudować swój system, użyć dźwigni i zwiększyć swoją produktywność. Nie ma dobrego ani złego wyboru, jest tylko wybór. Nie wyolbrzymiaj zarabiania, ale też nie uważaj go za coś brudnego. To po prostu gra o zasoby, władzę i świadomość. Ostatecznie ta gra to gra o świadomość. Jeśli jej nie masz, jesteś tylko pionkiem reguł. Większość ludzi w życiu nie zbuduje systemu. Założenie firmy wymaga ludzi, pieniędzy i szczęścia, a ryzyko porażki jest wysokie. Ale jest coś, co zwykły człowiek może zrobić już dziś. Jeśli nie możesz pokonać platformy, możesz zostać jej udziałowcem. Co jest w indeksach S&P 500 i Nasdaq 100? To firmy, których codziennie używasz, to platformy, które pobierają prowizje, to systemy, które ustalają zasady. Kupując jednostkę funduszu indeksowego, nabywasz mały udział w tych systemach, kod to tylko forma. One pracują dla ciebie. Gdy ty jesteś w pracy, te firmy zarabiają na całym świecie, ustalają ceny, pobierają czynsze, a zyski wracają do indeksu, a indeks do twojego konta. Ta droga nie wymaga tła, kontaktów, zaczynasz od kilkuset złotych i nie musisz oceniać, która firma wygra. Indeks sam eliminuje słabe firmy i dodaje dobre. To nie jest ekscytujące ani szybkie, ale to jedna z niewielu dźwigni dostępnych zwykłym ludziom i jest po twojej stronie. Gra trwa dalej. Możesz wybrać, by nie grać, ale dopóki żyjesz w tym społeczeństwie, jesteś już w grze. Zamiast biernie przyjmować ciosy, lepiej poznaj zasady. Nawet jeśli masz słabe karty, musisz umieć dobrze nimi zagrać. Bo w tej grze nikt poza tobą nie zapłaci za twoje życie.